Ders 12: Durak işaretleri
Kur’an okunurken nerede ne kadar durulması veya durulmaması gerektiği alimler tarafından belirlenmiş ve belli harflerle gösterilmiştir. Okumakta olduğumuz Asım kıraatine uygun Kur’an’larda İmam Secavendi tarafından belirlenmiş ve kelime sonunda küçük harf olarak yazılmış işaretler bulunmaktadır.
[م] Vakf-ı lazım: Mutlaka durulmalıdır; geçilirse anlam bozulacağı için günah olur.
[ط] Vakf-ı mutlak: Cümle tamamlanmıştır; durulması gerekir.
[ج] Vakf-ı caiz: Durmak geçmekten daha evladır. [قف (وقفة )] az bir süre durulur.
[ق ص ز] Nefes yetmemesi durumlarında durulabilir; yoksa geçmek daha evladır.
[لا] durulmaz; ayet bitmemiş olduğu halde durulursa okumaya biraz geriden; tespit edilebiliyorsa cümleciğin başından devam edilir.
… Muanaka: (Musakkale) birinden geçilip diğerinde durulması gerektiğini belirtir. Ayet veya durak işaretlerinin hemen arkasında bulunur. Düz yazıda üç noktayla gösterilir.
[ع] Rüku işareti. Kur’an-ı Kerim’in belli bir konuyu anlatan $8-10$ ayetlik her bir bölümüne aşir denir. Hatimle namaz kılanlar her rekat’ta bir aşir okumayı adet edinmişlerdir.
[=] Kabartma yazıda ayet bitti işaretidir.